Dugun

Tam dondurma yiyecek yer dimi :)

Elohim

Elohim is the word where there is always big argument on it by those who has almost no knowledge about any Semitic language...

I'd like to approach from a different angle to this ongoing debate:
Here we have to Semitic brother languages, Language of Ishmael (Arabic) and language of Isaac (Hebrew). Then why do not we look by digging these to field.

El + Ohim = Al + ilah

did you ever realize that how similar these two pronunciation?

ve Bursa...

Son 3 dakikasi sanki bitmez gibi geldi bana macin, saniyeler ile yarisinca, bitis dudugu uflendi ve Bursa sampiyoooooooooooooooooooonnnnn...

Aldim arabanin anahtarini ciktim disari, gezdim sokaklari dut dut dut dut diye. Guzel olan kismi yoldakilerinde bana el sallayim tebriklerini iletmleri idi, gercekten gorulmeye deger bir andi, toplumumuzun ozledigini, olmasi gerekeni yaptigi bir tablo idi, super bir duygu buna sahit olmak.

Babannemde gelecem dedi, onu beklerken konvoyu kacirdim, oy oy babannem, cok heveslidir herseye... bos sokaklarda sonra gezdik geldim :)

Turkiye kompo teorisi cenneti sanki, neymis efendim

• buyukler kime karar verirlerse o sampiyon olurmus mus
  
• yok gecen sene sivasta denemis ama bazi gucler araya girmis mis
• yok anadoludan daha sampiyon cikma vakti gelmemis mis
• yok zaten kapali kapilar arkasinda kimin olacagi coktan belli olmus mus

bunlari bos cikaran Allaha sonsuz tesekkur ederim, Allah calisana veriyor iki iki dort eder, bunu boyle belleyini Allah mahcup eder mi

Bursanin sampiyonlugunun hayirli ugurlu olmasi temennisi ile...

Tevrati Kuran ile anlamak...

Kendi tesbitimi bir musaviden dinlemek, hem sasirtici hemde sevindirici... Allah ilmimizi ziyadelestirsin ve yasamak nasip etsin...

Türkçe http://tr.harunyahya.tv/videoDetail/Lang/1/Product/22834

For English http://en.harunyahya.tv/videoDetail/Lang/4/Product/23466/

Dag gibi olup, mum gibi erimek [ Ekonomi ]

Haberi okuyunca tuttu beni bir dusunce...

Kimsenin tahmin edemiyecegi bir sey oluyor, ve daglar gibi buyumus ekonomiler, sanki birisi gucunu gosterircesine mum gibi eriyor!

Krizle bereaber dunya milli geliri 3.5 trilyon dolar azalmis, e bu ne demek? bu suna esit

5 tane Turkiye yada 21 tane Pakistan yapiyor!

evet durum bundan ibaret, gunduz geceye, gece gunduze dondugu gibi, veren aliyor dilediginde.

bunu yasarken anlayanlardan olmak nasip ola...

http://www.taraf.com.tr/haber/49066.htm

Erdogan Obama benzemesi...

Turkiyedeki Erdogan hukumeti ile Amerikadaki Obama hukumetleri ne kadarda benzer meselelerle ugrasiyorlar... ve onlerini kesmeye calisanlarin benzerligini ifade etmeye gerek var mi?

buyrun siz karar verin...

(ingilizce)

===

Being foreign: The others!

• You do not go into somebody’s house and start rearranging their furniture.
• Pay your taxes, speak some English and be nice about the country where you live.
• Perhaps foreigners are, by their nature, hard to satisfy. A foreigner is, after all, someone who didn’t like his own country enough to stay there. Even so, the complaining foreigner poses something of a logical contradiction. He complains about the country in which he finds himself, yet he is there by choice. Why doesn’t he go home?
• How much greater might the adventure be, how much more intense the sense of foreignness, if there were no possibility of return?
• The true exile is somebody who could “return home neither in spirit nor in fact”, and whose achievements were “permanently undermined by the loss of something left behind for ever”.
• The willing foreigner is in exactly the reverse position, for a while at any rate. His enjoyment of life is intensified, not undermined, by the absence of a homeland. And the homeland is a place to which he could return at any time.
• The dilemma of foreignness comes down to one of liberty versus fraternity—the pleasures of freedom versus the pleasures of belonging.
• Yes globalization is making more and more foreigners. But its also making foreigners less and less foreign, as cultures converge.
• Being a foreigner has the advantage of being an observer.
• I neither live in the country of the ethnic group I belong to, nor the land where I was born,and am therefore doubly a stranger/outsider/foreigner, my life is immennsely enriched by the people whose lives I'm priviledged to share.
• end up becoming foreigners in our own homes, against our will, as a result of mass immigration
• Immigration brings diversity which is almost always a positive influence in any static society.
• Foreigners can be hard to satisfy is some regards but, at the same time, foreigners are more comprehensible in multiple circumstances because they developed eclectic personalities.
• Returning to ones native country seems an even bigger step than leaving, since no one will appreciate your foreignness at home.
• Should I return to my birth land, as I left in the early 1980's, I would be at a huge disadvantage -- it is, after all, the only place where people expect me to act as a native, and I am now incapable of it.

the original article:
http://www.economist.com/world/international/displaystory.cfm?story_id=15108690

and the comments:
http://www.economist.com/node/15108690/comments?sort=recommend#sort-comments

Turkiyede hastaneye isim verme kulturu...

Son zamanlarda dikkat ediyorumda, hastane isimleri genelde ingilizce veriliyor... Bu ister sekuler bir dusuncenin hastanesi olsun, ister dindar bir kesimin. Diyebilirsiniz ki zaten cogu isimler ingilizce verilmiyor mu, simdi bu da nerden cikti?

Aslinda deginmek istedigim konu farkli bir konu. Soyleki, gecenlerde Ali enistem gece rahatsizlandi, hemen tanidik olan 'Vakif Gureba'(gariplerin vakfi) hastanesine gittik! aman Allahim, mahserin provasi sanki orada oynaniyor, feryatlar birbirini bastiriyor... cokca ibretlik bir yer, hele gece acil girisleri...
Bugun bir sey daha ogrendim, herkesin bildigi 'Sisli etfal' hastanesi var. Tifil(طفل) cocuk demekmis arapca, etfal(أطفال) cogulu oluyor bu kelimenin, yani cocuklar demek, o zaman anlayacagimiz Turkcesi 'Sisli cocuklar hastanesi' ( zaten 1922 senesinde bu isme degistirildigi tarihcesinde yaziyor)
Anladigim kadari ile bu demek oluyorki, eskiden bir hastane isimleri verirlerken Arap lisanina temayul varmis, simdi nasil ingilizceye oldugu gibi...

Peki akla su soru gelmez mi, neden buralari kuranlar hitap ettigi kesimin anlamadigi bir dilde isimlerini veriyor?
Dogrusunu Allah bilir, soyle destekli bir tahmin etmem gerekirse, buralari kuranlar (guya) egitimli sahislarmis, sarayda falan yetismisler, hali ile bunlarin egitimi vasat vatandasin feykinde oldugundan onlarin sectiklerini bizim Memet Emmi anlamiyor, simdi kilerde oyle yaa, bir hastane acmak icin cikip yurt dislarinda tahsil yapiyorsun, sonra gelip ismini hosibital(!) koyuyorsun...

Ara ara soyluyorum sesli olarak, eziklik cok kotu bir illet, boyle bir hastaliktan toptan Allaha siginirim...

09.03.10

Tafseer-Interpretation-Translation of Qur'an (Kuran)

Hello Everybody, As Salamu Alaikum (Peace unto you),

I am a former detainee, who stayed about 16 months 18 days in the American federal detention, and eventually with the help of God, truth shined and I got out...
During my stay, I met something that was a missing piece in my life, this was the elegant book 'Qur'an'...

All praise to Allah, I had a chance to finish 'the book' many times, out of all of them, 2/4 (half) was authentic or original Arabic, 1/4 was English translation, ant 1/4 was Turkish language ( I rather not say exact numbers, but I wrote them for my own statistic along with the start and finish date, and I witness many favors of this in terms of understand what is going on in my level of understanding of the book by the time)

Every time I start reading, I made my own notes (regardless of the language that I am on), I did this because to increase my poor understanding... As I told you I was in prison, one thing about prisoner, you have absolute control for your 24 hours, no rent to pay, no cell phone to answer, no internet to surf, beyond that, as an inmate you are constantly seeking to find a way to connect God almighty... reading the word of God should be the 'short cut' for this endless struggle.

I remember, in my first hatim (reading whole Qur'an cover to cover), it was crazy, I had many question marks all over the chapters... it was like me ,as an alien, is from one planet and Qur'an is from the different galaxy!

I did not erase any or most of my note (even after many times), in order to see what I said in the past and why. After I made several hatims, I start thinking "was I insane? when I wrote this note here, or put question mark here" because everytime I finished it, this will give me different angle to look to whole book and also, by seeing what I wrote in the past will increase my acceptance for mine ignorance about Qur'an and I realize that I should be more careful in the future about saying anything :)

Let me cut this part short, and focus on 'the various translation that I tasted' (fully or partly) for those who may know Turkish I will made some comments about them as well... Original Arabic text is consider word of God, for this reason, it is surely 'perfect' book and no need for any more praises...

Let me start... Bismillah...

1. Maulana Muhammad Ali (1874-1951)

One day my fellow prisoner brother Muhammad ,who happen to be has similar charges with me, left outside, and he left me his green Qur'an, this was the incident that I come to close this translation, one thing that I must admit, it was not easy in the beginning due the fact that Maulana Muhammad Ali used old English spelling and structure of the sentences. I took special class to learn what was what. Another fact was that, I was lending my English translations to the non-muslim/muslim fellow prisoners, whoever I gave this book, most of them fascinated about the book, even sometimes more then me, and in one incident, one of them literally cried in front of me! (I know it is hard to believe, if you never experience such thing) I did not believe what I saw in the beginning.

Back to Translation of Maulana Muhammad Ali, He is saying in the beginning of his book, he spent his early life for the translation back in the 1900s, and thru out his life, he edit/upgrade his translation, and he admits that he learned a lot by searching what this verse is really meant. I assume that I read the lastest version (1996 print) , I am sure it will worth reading old version in order to see his personal transaction during his life...

I would like to write my humble observations about this translation

• This translation is good for academic type person or, if not well educated about the book. Because, Ali dives much deeper than mainstream tafseers (interpretations) with his elegant scholarly commentaries, especially with his beautiful kalime(word) game, and explaining why he choose xxx specific word not zzz one. This is just amazing.
  
• His commentary offers the multiple possibilities, looking to same verse from different angles, and this happens ( mostly ) without telling you which one is true(!). But sometimes, he can not stop himself and let the reader know what he is thinking( I did not like when this occurs, because he gives you all the alternatives which make you more less see what would be right for your heart, but when he says "I think this is the one" and when you do not think this way, this is disappointing, this happens when Ali discuss the issue whether hell(jahannam) is everlasting or not(Ali is not sure the Arabic word 'abadan' means forever or too long). However, to be honest to all, this was good for me, to see what others think.
  
• He is an expert in both language (Allah knows best), this gives a linguistic harmony in both language, for instance, when he strives to select a word for (Ashabi cannah) ( plz see 59:20 commentary , it is amazing). And this occurs almost every another page! This taught me, when I recite Qur'an, I start thinking 'why Allah chose this word ( for instance 'nar' means fire ) for this verse, but not this (say 'jahannam').
  
• You find sometimes two different commentaries, one from 1900's and other one from 40's, this is also very nice, because during that time the (western) world witness two big wars, this is indeed a big impact of Ali's thinking about the some verses, those ones worth reading, even if you do not have time for entire his word...
• One important thing, when I start this translation, I showed this book to our beloved imam who comes two times a week to jail for 'Muslim service'. He is an American born revert Muslim (he uses the word revert not convert), and done his study in Pakistan, as soon as he held the green book, he said "Ahmet be very careful, because you may not know (yes I did not know) there is a false(dalalah) movement called 'Ahmediah' in Pakistan who is claiming to be a prophet!. Yes, Maulana Muhammad Ali was member of this movement, although he considered the movement to be part of Islam, others considered it outside the fold of Islam. And second half of his life, he branch off from this movement and do his own works more mainstream (this is clearly understandable when you read his commentaries. BUT this is not mean accept everything, it is always good to be careful about when you deal with translation of word of God.) And I learned later in my research, the Almadiyya movement accept the Prophet Muhammad Ibn Abdulla Abu Gasim(PBUH) a the seal of the Phophets. They say that they believe Madhi had come. This is it. It is very interesting almost every movement around the world(whether you are in the US or in the Yemen, or in the Turkey) that I investigated, most of them (90%) (at least the dedicated members or the front runners of the movements) believes that Madhi had come and in their and some go beyond that and say Mahdi is our leader. Allah knows who is who... (thanks for comments, it is good to read what you guys think about this out there)
  
• Ali's translation is more for Muslim than for non-Muslim. This was my observation, when I handed this book to non-Muslim. (This is probably his deep analyzes will be too much for someone who does not know anything). And I witnessed that one non-Muslim read this book about two days and he came to me and said "someone has changed this book!!!"(let me translate that means 'this is too good to be true')
• This book has many extras in the beginning, defending women in Islam, and the Prophet Muhammad(PBUH). This was worth to mention, well done job there.
• The down side, in some pages, Ali give too much information or his research about that verse, which makes reader fall apart from the clear mind set.
  

2. Ali Ünal (1955 - present)

Ali Unal's translation stands out with his modern English language. This would make readers more appreciate, especially when they need not dictionary every page. But interestingly, Unal sometime(about 35%) uses the outdated words rather than the simple one. This looks amateur and un-mature to the readers.

First of all, we should note that Unal is the member of the Nur movement or with its current name Gulen movement. This may be a plus, because Gulen movement represent a merciful face of the modern Islam. However, this makes this translation far from being an objective one. In some verses, the reader clearly see that author forget explaining verses rather he start defending why this verse pro-peaceful. I personally do not think this is a bad thing to do, but still it makes reader not sure what is going on about subject.

In the begging of my reading of this translation, I thought it may be a good idea that there are many comments(tevil) placed in the brackets. But after reading a while, this start bothering me. It look just too much. The author may think this is a good idea, but most Qur'an readers do want to here what God says, not what author thinks.

This work, has a lot more extra article, in the begging and at the end. This makes this translation more pleasant to read.( the bee story in the end must read)

Suat Yildirim (1941- Present)

I only had this book for a while when I had nothing else better to do. Therefore, I had an opportunity to scan this book a lot. Every time I finished it, I had put my own notes instead of the author! this was beyond my control I just had to do it. I should be honest, I want to make no comment about this translation, it needs much more work for became a better one.


I also took a look translations, such as Abdullah Yusuf Ali, Sayyid Qutb, Muhammad Asad (reading now English and Turkish one) and Pickthall. I do not think it is wise to say anything about these before reading it thoroughly.

I must mention that there is nothing like 'the perfect' translation! (since we are not perfect), Only God almighty is perfect and so His words(whether this is original Qur'an or Torah or Gospel, I make no distinguish among them 2.256). All translations have his own unique beauty and various merits. Reader would understand this, when s/he tastes different translations.

I shall end this article with my humble opinion. It is a constant struggle when you read a translation. You sometimes think, 'this is not a proper word for this, this may be one'. Well, you might be right! And if you can put up a better work, go ahead and do it...

for more info http://en.wikipedia.org/wiki/English_translations_of_the_Quran

As Salamu Alaykum wa Rahmetullah wa Barakatuh...

Dünyada her gün bunlar oluyor

07 Mart 2008 Cuma

Hani "Bugün de bu oldu" diye 'irtica' haberleri peşinde bir gazete var ya, işte o gazete kollarını ABD'ye kadar uzatmış bulunuyor. Dün, "Harvard'ta harem-selâmlık dönemi" başlıklı bir haber yer alıyordu. Okuyanlar üzerinde, "Allah, Allah, Amerika'yı da mı kaybediyoruz yoksa?" etkisi uyandıracak biçimde hem de...

Olay aslında basit: Altı Müslüman kız öğrenci üniversitenin Kadın Merkezi'ne "Biz de jimnastik yapmak istiyoruz" diye başvurmuş. İstedikleri, etrafta erkek bulunmayan bir salon... Kadın Merkezi'nin desteklediği talebi yönetim de uygun bulmuş. Bundan böyle Harvard'ın spor salonu belli gün ve saatlerde sadece kadınlara açık olacak ve kadın görevliler çalışacak... Haberde Harvard sözcüsü Robert Mitchell'in "Dini topluluklardan her zaman özel istekler alıyoruz ve bunları mümkün olduğunca yerine getirmeye çalışıyoruz" açıklamasına da yer verilmiş...

Gözümün önüne kendi Harvard günlerim geldi. Kayıt için toplandığımızda elimize tutuşturulan bir kâğıda hangi dine mensup olduğumuzu yazabileceğimiz hatırlatılıyordu. Dinini belirtenler, o dine bağlı olanların oluşturduğu örgüt tarafından Harvard'taki dinî etkinlikler hakkında bilgilendiriliyordu. Vakit namazlarının hangi binada, cumanın hangi salonda kılınabileceğini daha ilk günden öğreniyordu öğrenci. Kep giyme ve mezuniyet töreni yerleşke içerisindeki çok sayıda kiliseden birinde, Harvard'ın en büyük kilisesinde yapılmıştı.

Arap öğretim üyelerinden birinin eşini görmüştüm, yüzü peçeliydi; kadının üniversitenin önemli bölümlerinden birinde doktora yaptığını öğrendiğimde hiç şaşırmamıştım.

Bence Milliyet "Bugün de bu oldu" sütununu gerçekten ilginç öykülerle doldurmak istiyorsa Harvard'a değil, "Tanrı'nın Harvard'ı" diye anılan ve sayılarının yirminin üzerine çıktığı anlaşılan yeni üniversitelere göndersin muhabirlerini... Hemen hepsi de 2000 yılı sonrasında açılmış bu yeni üniversiteler, her biri istediği üniversitede okuyabilecek kadar sınavlarda başarılı olmuş gençlere Harvard düzeyinde eğitim veriyorlar.

Birçok önemli gazetede yazıları yayımlanan Naomi Schaefer Riley yeni açılan bu üniversitelerden yirmisini dolaşıp 'God on the Quad' (Okul Avlusundaki Tanrı) adıyla bir kitap kaleme almış. Katolikler tarafından açılan Ave Maria Hukuk Fakültesi ile Patrick Henry Üniversitesi üzerine yazdığı bir makalenin ilgi görmesi üzerine araştırmasını yaygınlaştırmış Riley. Hepsi de yeni açılmış, hepsi de dindar ailelerin çocuklarına hitap eden ve hepsi de kaliteli eğitim veren 20 okul...

O etkilenmiş, yazdıkları beni de etkiledi.

Patrick Henry Üniversitesi ABD başkenti Washington'a bir saat mesafede. Okulun özelliği, evde özel öğrenim gören çocukları kabul etmesi...

Evet, Amerika'da sayıları her yıl biraz daha artan bir biçimde devlet okullarına gönderilmeyip evde eğitilen çocuklar var. Eyaletler okula giden her bir çocuğa ne kadar masraf yapıldığını hesaplayıp çocuk başına düşen miktarı çocuğunu evde eğitmek isteyen velilere veriyor. Daha çok dindar aileler tercih ediyorlar çocuklarını evde eğitmeyi. Evde eğitilen çocuklar dışarıdan sınavlara giriyor ve başarılı olurlarsa üniversiteye gidiyorlar.

Evde eğitilen çocukların en parlakları 2000 yılından beri Patrick Henry College'ı tercih ediyorlar ABD'de... Birinci sınıf çocukları kuralları dinin belirlediği bir atmosferde yetiştirip devlette görev alabilecekleri mesleklere yönlendiriyorlar. Okulun iddiası 'devleti ele geçirmek'... Mezunların çoğu, Kongre'de, Adalet Bakanlığı'nda, Anayasa Mahkemesi'nde, Beyaz Saray'da ve medyada çalışıyorlar bu üniversitenin...

Riley, "Olağanüstü başarılılar" diyor bu okulların öğrencileri için...

"Tanrı'nın Harvard'ı" Hanna Rosin adlı bir başka gazetecinin kitabı. Rosin 1,5 yılını Patrick Henry'deki eğitimi gözlemeye ayırmış. Bu okulda kızlar ayrı erkekler ayrı tutuluyor, günlük hayatlarını nasıl planladıklarına kadar her ayrıntıyla ilgileniliyormuş. İpod'una hangi müzikleri yüklediği, hangi filmleri izlediği bile okulun ilgisi altındaymış... Kızların kılık-kıyafetine de karışıyormuş okul.

Her iki kitabın yazarının Musevi asıllı olması ilginç... Riley, Yale Üniversitesi'ndeki Musevi öğrencilerin, "Yarı çıplak bedenlerini herkese gösteren kadınların da kaldığı yatakhaneleri istemiyoruz" diye okul yönetimini mahkemeye verdiğini hatırlatıyor.

Bir şeyi daha: UCLA'de yapılan bir araştırma ABD'deki yüksek okul öğrencilerinin yüzde 75'inin 'hayatta anlam ve amaç arayışı' içerisinde olduğunu ortaya koymuş...

Sütunun adını "Dünyada her gün bunlar oluyor" koymak lazım.

Taha Kıvanç

Amerika'da Türk Olmak

Cahil olmakta zor...

MÂRİFETULLAH

(yazi uzerinde kendim ekleme cikarmalarimi yaptim, guzel bir yazi, faydali olmasi niyetiyle)

Allah'ı bilme, tanıma, O'nu bütün sıfatlarıyla öğrenme, hakkında bilgi sahibi olma denektir.

Mârifetullah, iki kelimeden meydana gelen bir tamlamadır. Bunlar "marifet" ve "Allah" kelimeleridir. Marifet; lügatta, herkesin yapamadığı ustalık, ustalıkta yapılmış olan şey, bilme, biliş, vasıta, hoşa gitmeyen şey, tuhaflık manalarına gelmektedir. Bununla birlikte, marifet, Allah'ı O'nun isimlerini ve sıfatlarını, kudret ve iradesinin geçerliğini bilmek; alçak gönüllü olmak manasını ifade ettiği gibi bilginler arasında ilim manasına da gelmektedir, ki onlara göre, her ilim bir marifettir, her marifette bir ilimdir. Allah'ı âlim (bilen) herkes ariftir, her arif de âlimdir (Abdülkerim Kuşeyrî, Kuşeyri Risâlesi, s. 427).

Genel olarak bu manalara gelmekte olan "marifet", Allah lâfzı ile bir tamlama oluşturduğunda, yani "mârifetullah" denildiğinde ise "Allah'ın vücûd ve vahdaniyetinin bilinmesi" manasına gelmektedir.

Mârifetullah, aslında, kişinin Allah'ı hakkıyla tanıması, bilmesi ve buna göre O'na bağlanması anlamında kullanılmaktadır. Zira, kişi, Allah'ı hakkıyla tanırsa, O'nun emir ve yasaklarına bağlanır. Mârifetullah bilgisinde şu üç nokta yer almaktadır.

1. İzzet(yücelik) ve Celâl(Azamet) sahibi olan Allah'ı ve O'nun birliğini bilmek, ululuğu ulu olan ve her türlü noksan sıfatlardan münezzeh bulunan zatından teşbihi red etmek ve uzaklaştırmak;

2. Allah'ın sıfatlarını ve bu sıfatların hükümlerini bilmek,

3. Allah'ın fiillerini ve bu fiillerin hikmetlerini kavramak (Hucvirî, Keşful-Mahcûb, İstanbul 1982, s. 92).

Cüneydî Bağdâdîye marifet ile ilgili bir soru sorulduğunda şöyle cevap verir: "Marifetten ve bunu elde etmenin sebeplerinden sordu. Marifet, gerek havasdan, gerek avamdan olsun bir tek marifettir. Çünkü onunla bilinen şey birdir. Fakat bunun başlangıcı ve yükseği vardır. Havas, yükseğindedir. Gerçi tam gayesine ve sonuna varamaz. Zira arifler katında maruf(bilinen)in sonu yoktur. Düşüncenin yetişmediği, akılların kapsayamadığı, zihinlerin algılayamadığı, görmenin keyfiyetine eremediği zatı marifet nasıl kapsar? Yaratıkları içinde O'nu en iyi bilenler, O'nun azametini idrakten, yahut zatını keşfetmekten aciz olduklarını en çok ikrar ederler. Çünkü benzeri olmayanı idrakten âciz olduklarını bilirler. Zira O, kadimdir, mâsivası ile muhdestir. Zira O, kavîdir, kuvvetini bir kuvvet verenden almamıştır. Halbuki O'ndan gayrı her kavî, O'nun kuvvetiyle kavîdir. Zira O, öğretmensiz âlimdir ve kendisinden başka bir kimseden bir fayda almamıştır. Her şeyi başkasından öğrenmekle değil, kendi ilmiyle bilir. O'ndan başka her âlimin ilmi O'ndan gelir. Tesbih ve tenzih, bidayetsiz evvel olan, nihayetsiz baki olan kendinden başkasının bu vasfa hakkı olmadığı ve bu vasıfların kendinden başkasına yaraşmadığı Allah'a olsun"

Kur'ân-ı Kerim'de; "Allah'ı hakkıyla takdir edemediler" (el-En'âm, 6/91) ayeti, mârifetullah bilgisine işaret ettiği rivayet edilmektedir. Nitekim Ebû Ubeyde'nin, ayeti "Allah'ı hakkıyla tanıyamadılar, bilemediler" şeklinde açıkladığını görmekteyiz (el-Kurtubî, el-Câmi'li Ahkâmi'l-Kur'ân, Beyrût 1965, VII, 37).

Ömer DUMLU

MARİFET:“Tanıma”,“Bilme”

MARİFETULLAH (Allahin Marifeti): “İlâhî hakikatlara vukufiyet”, “Kalbî inkişaf”, “İlâhî sıfat ve isimlerin tecellilerine tefekkürde erişilen mertebe.

“Bütün ulûm-u hakikiyyenin esası ve nuru ve ruhu marifetullahdır.” (Sözler)

Allah’a inanan insanın kalbi imanla nurlanmıştır. Bu, kör gözün açılmasından, işitmeyen kulağın duymaya başlamasından çok ileri bir inkişafla ruhun, Rabbine kavuşması, ona inanması ve kendini onun mahlûku bilmesidir. Şimdi sıra, O’nu tanıma vadisinde mesafeler katetmeye gelmiştir.

Kur’an-ı Kerim, mü’mine(inanana) daima marifet dersleri verir. Allah’ın adıyla başlar ve hemen Allah’ın Rahman ve Rahim olduğunu bildirir. Bu bir marifettir, yâni Allah’ı tanımaktır. Rahman ve Rahim olarak.

“Yaratan Rabbinin ismiyle oku!” emriyle Allah Resulüne (a.s.m.) ve onun şahsında da bütün ümmetine marifet sahasında mesafeler katetme emri verilmiş. Biz bu emirdeki Rab isminden dersimizi alarak, öncelikle kendimizde tecelli eden İlâhî terbiyeyi okuruz. Kanımızı, hücremizi okuruz; yüzümüzü gözümüzü okuruz; kalbimizi ruhumuzu okuruz... Hepsini en güzel ve en faydalı biçimde terbiye eden Rabbimizin rahmetini, keremini okuruz.

Okudukça O’nun rububiyetine(terbiyesine) marifetimiz(bilgimiz) artar. O’nun rahmetine(merhametine) marifetimiz(bilgimiz) artar. İhsanını daha güzel, daha net, daha açık seyreder oluruz.

Âyetin devamına geçer, nutfeden yaratıldığımızı ibretle düşünürüz. Bizi her şeyimizle o küçücük şifrede yerleştiren ve onu açıp her organımızı yerli yerine koyan Rabbimizin lütfuna, rahmetine hayran kalırız.

Geçeriz Fatiha sûresine.. Rabbimizi, “Rabb-ül-âlemin”(Dunyalarin Efendisi) olarak tanırız. O, bizim Rabbimiz olduğu gibi, bütün hayvanlar, bitkiler âleminin de Rabbi. Sema âleminin, arz âleminin de Rabbi. Melek âleminin, cin âleminin de Rabbi. Arşın, kürsinin, cennet ve cehennemin de Rabbi. Bunları düşündükçe, O’nun marifetinde daha da terakki ederiz.

İnsan marifetullahda ileri gittikçe hem Rabbinin keremini, ihsanını, afvını ve ğufranını daha iyi anlar; hem de O’nun kudretini, azametini, celâl ve kibriyasını. Böylece o mü’minin ruhunda muhabbetle mehafet, yâni Allah sevgisiyle Allah korkusu birlikte inkişaf eder. Rabbini ne kadar çok severse, korkusu da o nisbette artar.

İnsan bir zâtı sevdi mi, onun teveccühünü kaybetme endişesi ruhunu sarar. Sevgiyle korkunun bu sentezine “hürmet” diyoruz. Hürmette sevgi hâkimdir, ama korku da onun yanıbaşından ayrılmaz. O zaman marifetullahta hurmet cok onemli bir konu degil midir?

Allah’a kullukta da muhabbetle mehafet beraber yürürler. Her ikisi de marifetin inkişafı nisbetinde ilerler, yükselirler.

Marifet, uçsuz bucaksız sema. Marifet, sonu gelmez yolculuk. Bir kul, bütün sıfatları sonsuz olan Allah’ın marifetinde ne kadar ileri giderse gitsin, önünde yine sonsuz bir mesafe vardır.

Resulûllah Efendimiz (a.s.m.), Mi’rac mûcizesinden önce de, mahlûkat içerisinde tahkikî imanın(inceleyerek sahip olunan iman) son hududundaydı. Mi’rac ile, marifet semasına uruc etti yukseldi. Rabbinin mülkünü kat kat gezdi. Cennetini, cehennemini gördü. Melekler âlemini bütün ihtişamı ile seyretti. O mukaddes ruhunu safha safha yücelten ve O’nu ulviyet mertebelerinde sür’atle yükselten bu bereketli seyahat sonunda, pâk lisanından şu cümle dökülmüştü:

“Seni noksan sıfatlardan tenzih ederim. Ben (senin lütfunla eriştiğim bu marifet mertebesine rağmen yine de) seni hakkıyla tanımayamadım, bilemedim.”

Bu mânâyı ders veren bir Hadis-i Kudsi:

“Allah’ı hakkıyla ancak kendisi bilir.” (Yahudi olan avukatim bana, 'Allahi bilmek icin Allah olmak gerekir' demisti, o boyle deyince kulagima pekte dogru gelmemisti, bununla beraber, hadisin lisani ile soylemek cok daha dogru geliyor. A.C.)

Resulûllah Efendimiz (a.s.m.), “ben zaten semalara, cennete cehenneme ve onlarda vazife gören meleklere iman etmişim” demekle kalmayıp, Allah’ın emriyle o âlemleri gezdiği gibi, biz de Onun bu sünnetine hiç olmazsa tefekkürle uymalı, o âlemlerde fikren gezmeli, İlâhî sıfatların onlardaki geniş tecellilerini hayretle düşünmeli ve ruhumuzun İlâhî marifetle her an biraz daha terakki etmesine çalışmalıyız.

Allah’ın marifetinde ilerlemenin, yükselmenin yolu, bizim için düşünmekten, okumaktan geçer. Bilhassa iman hakikatlarına ait ulvî dersleri.


“Basiret nuruyla bakanlar, muhabbet ve ünsiyetin, Mahbubu devamlı olarak hatırlamakla kökleşeceğini, marifetin ise O’nun zâtını, sıfat ve fiillerini daima düşünmekle mümkün olabileceğini bilmişlerdir.” “Marifet, fikrin devamı ile hâsıl olur.” (İhya-yı Ulûm’dan)

Buna göre, “ben zaten iman ediyorum” diyerek tefekkürden uzak kalmak, insanı marifetullahda geri bırakır!

Etrafımızı çepeçevre kuşatan mahlûklardan, meselâ, bir yaprağa göz atalım. Biz o nazenin mahlûğu sadece rengiyle ve şekliyle tanırız. Onun hakkındaki marifetimiz(bilgimiz), dar ve sinirli bir çerçevededir. Ama, biyoloji eğitimi görmüş, bitki fizyolojisi üzerinde ihtisas yapmış bir profesor, onun hakkında makaleler döker, kitaplar yazar, saatlerce suren seminerler verir insanlari hayrete dusurur...

Dağ dendi mi, aklımızda sadece birkaç kelime, yahut bir iki cümle canlanır. Onun hakkındaki bilgimiz, onu tanımamız bu kadar kısa, bu kadar yetersizdir. Bir maden mühendisinin bu husustaki bilgisi, marifeti ise kitaplara sığmaz.

Yaprak ve dağ; kâinat kitabından ancak iki kelime. Ve insan bu muhteşem kitabın sadece bir yahut iki kelimesinde ihtisas sahibi olabiliyor.

Şimdi şöyle bir düşünelim: Kâinatın her yönüyle bilinmesi insan idrakini çok çok aşarsa, insanı hücre hücre, semayı yıldız yıldız, cenneti kat kat, cehennemi tabaka tabaka yaratan Allah’ın o sonsuz sıfatları hakkında insanın marifeti ne kadar noksan kalacaktır! Zaten O’nun mukaddes zâtını hakkıyla bilmek, beşerin idrak sahası dışındadır.

Bir mü’min, ömrünün bütün dakikalarını marifetullahda her an terakki etmekle geçirse, sonunda söyleyeceği söz, “ben seni hakkıyla tanıyamadım” olacaktır.

Yine böyle bir ömrü, hep şükürle, hep ibadetle geçirse sonunda “ben sana hakkıyla şükredemedim, sana hakkıyla ibadet edemedim.” diyecektir.

Allah’ın cemali de sonsuz, celâli de kemali de... Her mü’min bunlara iman eder. Ama marifet hususunda, aralarında büyük farklılıklar var.

Bir tek misal:

Her mü’min Cenâb-ı Hakk’ın mekândan münezzeh ve her mekânda hazır olduğuna inanır. Bütün mekânları ve onlarda meydana gelen bütün hâdiseleri birlikte yaratan Zâtın, mekândan münezzeh ve her mekânda hazır olduğuna akıl da şehadet eder. Ama bu imanın, bu şehadetin kalblerde, duygularda, hislerde icra ettiği tesir noktasında, mü’minler arasında çok farklılıklar vardır. Bu hakikatı sadece sorulduğunda hatırlayan bir mü’min ile, bu imanını ruhunda hâkim kılan ve her an İlâhî murakabe(denetleme) altında bulunduğunun idraki içinde sözlerini, fiillerini ve hallerini daima kontrol altında tutan bir diğer mü’minin bu noktadaki marifetleri birbirinden çok farklıdır.

İslâm’da tevhid esasdır. Her mü’min Allah’ın bir olduğunu bilir. O’nun eşi, benzeri, yardımcısı olmadığına iman eder. Bu, gerçek bir marifettir. Ama bu marifette de nice dereceler var. “Vahdehu”nun şu tefsirine bu nazarla bakalım:

“Allah birdir. Başkasına müracaat edip yorulma. Onlara tezellül edip boyun eğme. Onların arkasına düşüp zahmet çekme. Onlardan korkup titreme. Çünkü Sultan-ı kâinat birdir, herşeyin dizgini O’nun elinde, her şeyin hazinesi O’nun yanındadır.” (Mektubat)

İşte bu ulvî makama ermede mü’minler arasında nice dereceler var.

İnsan, Allah’ın azametine marifet kazandıkça, ruhu huzur ve huşû ile dolar.(Kalpler Allahi anmak ile itminan olur)

Onun irade sıfatına olan marifeti terakki edince, âkıbetinden daima endişe eder. Zira, O’nun iradesine mâni olacak bir başka irade bulunmadığına yakînen inanmıştır.(Ne kadar ince bir nokta ki, cahil nerden bile!)

O’nun kibriyasını düşündükçe, nefsinin zillet ve hakaretini daha iyi anlar; ona büyüklenme fırsatı vermez.

Herbiri sonsuz kemalde bulunan bütün İlâhî sıfatlar ve isimleri de bunlara kıyas ettiğimizde Allah’ın marifetinde terakki etmenin sonu olmadığını daha iyi anlar, bu vadide insanlar arasında bir bakıma sonsuz farklılık bulunduğunu daha iyi idrak ederiz.

İnsanın yaratılış gayesinin ibadet olduğunu beyan eden İlâhî fermandaki bu ibadet kelimesini, büyük âlimlerimiz marifet olarak tefsir etmişler. İnsanın yaratılış gayesi Allah’ı tanımak ve bu vadide daima ilerlemektir, demişler. Bu mânâ gerçekten de ruhumuzu tam tatmin ediyor.

Bilindiği gibi cennette, namaz, oruç, hac, zekât gibi ibadetler yok. Ama, marifette terakki(ilerleme), orada, çok daha ileri seviyesiyle, yine hükmünü icra edecek. Burada, bir bardak suda Allah’ın rahmetini okuyan, O’nu Rezzak olarak tanıyan bir mü’min, orada cennet ırmaklarından içecek, Rabbinin rezzakiyetini çok daha güzel anlayacak, daha geniş dairelerde tefekkür edecek Allahin izni ile.

Burada semayı seyreden gözler, orada Arşı seyredecekler.

Ba’s hâdisesiyle insanlar yeniden yaratılırken, cennetin bütün lezzetlerinden faydalanabilecek ve cehennemin o hayallere sığmaz acılarını çekebilecek bir mahiyete kavuşacaklar.

İşte, mü’min, bu yeni yaratılışıyla, cennette dünyadakinden çok daha fazla lezzet alacak; tefekkürü, hayreti, şükrü ve marifeti de o nisbette artacaktır.

Bu dünyadaki nimetler, cennettekilerin aynadaki yansimasi gibi dusunulebilir. O halde, oradaki marifet de bu dünyadakinden o derece ileri olacaktir denilebilir.

Vallahu Aglemu ve Entum La taglemun / Allah bilir, siz bilmezsiniz (2. bakara suresi, 216. ayet)



http://www.sorularlaislamiyet.com/subpage.php?s=article&aid=19

Europa and it's young opinions...